Werken in Helsinki

Helsinki. HELsinki, klemTOON op HEL, zoals op wikipedia beschreven wordt.

Gisterenavond na voorspoedige vlucht om 22 uur lokale tijd (uur later dan Nederland) aangekomen. Met 2 taxi's naar het hotel; om 22 uur 30 nog licht, daaraan merk je dat je noordelijker zit. Kortere dagen in de winter, langere in de zomer.

Klaus K hotel is fabelachtig. Mooie ruime kamer (iedereen eigen kamer!) met douche en toilet, luxe, zalig bed. Eerst nog biertje op terras, daarna nog op zoek naar open kroeg (maandag immers). Gezellige kleine uitsparing gevonden, veel zwart, hier en daar neonlamp. Bij binnenkomst twee innig zoenende mannen en vrijwel alleen mannen in het etablissement. Hier en daar een vrouw in tuinbroek. Toch moest ik de rest van het gezelschap, inmiddels allemaal al op het toilet geweest - geen damestoilet, wel condooms serie extra strong en grote anti-HIV posters - er na een uurtje op wijzen dat het toch een cafe met specifieke doelgroep was. Yes, It's Gay! stond er levensgroot bij de deur maar nee, geen der grootstedelijke Eindhovenaren was het te binnen geschoten dat er wellicht meer aan de hand was.

Finnen zijn vriendelijke en aardige mensen, is onze conclusie na een klein etmaal. Dat moet ook wel want ze zijn, een enkele uitzondering daargelaten, foeilelijk. Grove vlezige hoofden, foute brillen, kleding van de lommerd, ruimschoots leveranciers voor een forse adipositaskliniek voorradig.

Vanochtend naar het ziekenhuis, taxibusje waar we allemaal inkonden - en dat volgens mij verder ook dienst doet als lijkwagen, gezien de houten plintjes en de stemmige donkerblauwe gordijntjes. Eenmaal aangekomen vielen vooral de OK-damnes van de ene verbazing in de andere. Het OK-complex wordt bewoond door een zeer divers pluimage, waarbij het enige doel van de betrokkenen lijkt te zijn om een zo groot mogelijk infectierisico te vormen. Sandalen met kurken zolen, non-dispoable hoofdkapjes, sokken in alle kleuren en soorten, witte jassen en voormalig witte jassen en als hoogtepunt groene smurfenmutsjes. Alsof ze op de Noordpool staan te opereren. Shawls, mutsen, sokken, twee broeken over elkaar. O ja: volop kettingen, oorbellen, met elastiekjes bij elkaar gebonden sikjes en één set dreadlocks gezien.

Het OK-complex en de IC, die we ook bezochten, staan volgestapeld met voorraden, zowel medisch als kantoortechnisch, in een voor Nederlanders ondoorgrondelijke samenhang soms tot aan het plafonds gestapeld. Ook de operatiekamer zelf was ruimer bevoorraad dan nodig, zeg maar.

De operatie zelf werd met gepaste nonchelance uitgevoerd. Heel proffessioneel, begrijp me niet verkeerd, maar de neurotische hygienecultuur die ons ziekenhuis kenmerkt is hier ver te zoeken. Ook de strakke logistiek die onze werkomgeving een keurig opgeruimde indruk doet uitstralen is niet typisch Fins te noemen. Ik heb trouwens wel naar hartelust kunnen fotograferen tijdens en rond de operatie, dat was feest. Door de gekozen techniek was er van de procedure zelf weinig te zien dus ik heb de diverse mensen in beeld gebracht, niet geheel onverdienstelijk vind ik persoonlijk.

Halverwege de dag was het welletjes; honger. Hoewel het ontbijt in Klaus K. van grote klasse en varieteit was, komt er een moment dat het sjagrijn langzaam toe neemt op basis van ondervulling van de tractus digestivus. Lijkwagen weer gebeld, naar een tent bij de zee, vlak naast de havens. Buiten in het zonnetje gegeten, daarna naar hotel gewandeld via winkelstraat, gezien de prijzen en winkeltypes waarschijnlijk het Finse equivalent van de Kalverstraat. Klein souveniertje gescoord en terug naar der Klaus, waar ik dit nu in mijn ondergoed te typen - om jullie een fijn plaatje ten afscheid kado te doen. Straks weer naar het Universiteitsziekenhuis, het grootste ziekenhuis van Finland - ja dat wat ik hierboven beschreef - en dan uit eten en pilsje. Ik hoop maar dat we niet te laat naar bed gaan, morgenvroeg weer OK kijken en dan naar huis, wordt lange dag ook zonder kater.

Baselen

Nadat gisterenavond mijn blogactiviteit tot nop werd gereduceerd doordat de enige 220 stekker van de camper geen stroom meer leverde en de laptop dus met een abrupt, terminaal en definitief piepje ermee ophield - accu leeg, doei - zijn we maar om 23 uur gaan slapen. Iedereen moe van het verstoppertje spelen, denk ik.

Vanochtend om 09 uur na doorregende nacht, veel onweer in de bergen net achter ons, opgestaan. Inmiddels 10 uur slaap verder maar dat levert geen haar op dat goed zit, dus snelle opknap- en wegweespolitiek verwordt. zoals vaak, tot holle frases. Ja papa, zó klaar. Nee, geen uitgebreid getut. Mijn haar zit bijna goed. Nee ik ga niet drie keer iets anders aandoen. Ja pa, practische schoenen, geen fashion statements. Nééé ik ben nu echt bijna klaar. Mam ik heb al schoon ondergoed aan. Nee gisteren nog mijn haar gewassen. Ik heb mijn haarelastiekje HIER neergelegd en nou heeft zíj het afgepakt. Dat is mijn haarbal/ tandpastaknoeiplek/ nagellakvlek/ make-upremoverpad NIET!

Zie hier kleine collectie van dagelijkse leugens, 13 op rij. Zo'n vijf minuten rond de ochtendverzorging volstaat voor het verzamelen hiervan als je 3 dochters en een gastkind van de vrouwelijke kunne bij je hebt. Echtgenote doet hier natuurlijk niet aan mee; ze vindt al dat ik haar te veel bemopper, dus ik laat het wel uit mijn hoofd om te suggereren dat de schoenen en "ík ben zó klaar" misschien ook in haar geval van toepassing zouden kunnen zijn.

Uiteindelijk nog best snel weg. Richting Basel. Maar een uurtje. Op hoop van zege dan maar. Het KunstMuseum Basel, het oudste museum van Europa (sowieso trip druipend van historie, langs uni van Heidelberg, oudste van Europa), ligt midden in de stad. Toch maar even erlangs; stond op mijn verlanglijstje. Om de hoek parkeerplek op zaterdag in downtown Basel, maar liefst 1 franc per uur (SF1,- = E0,85). Geweldig museum, gaat dat zien! Heel veel beroemde weken van vrijwel alle grote 18e tot en met 21e eeuwse kunstenaars. Ik heb lopen genieten. Een grote maar toch overzichtelijke collectie, mooi gearchiveerd, in chronologische volgorde. Alle namen die je maar kunt bedenken, het hangt er. Alleen Charlotte vond het saai - alleen de werken van vóór 1700, blote MAria's en bloedende Jezussen, maakten indruk.

Daarna richting Frankrijk / Luxemburg. Plan aangepast, knudde weer en vermoeide kinderen. Naar huis? Naar Huís! Nog wel even naar Colmar, boodschappen SuperMarché gedaan (Frank, zondag 6/5 eten?) en daarna naar Zitterd afgereisd. Om 2130 uur stipt terug, om te concluderen dat 020 kampioen geworden is. We zijn zojuist weer vertrokken dus.

Bye Bye Italia, Zuruck in der Schweiz

Camper vol stroom, schoon water en bevrijd van alle onsmakelijke grijze en zwarte vloeistof. Volgeplempt met diesel - in Zwitserland want daar goedkoper (!) dan in Italie.

Mooi weer. Drie fietsen eraf en de oudste kinderen per velo de berg af gejaagd, vijftien kilometer onafgebroken bergaf van Jolki Polki naar DomoDOSsola (let op, klemtoon luistert nauw bij Italiaans, heb ik geleerd). Feestelijke bergafrit met veel gegiechel en ruim voor de camper gefinished bij het stadsbord.

Kwijlend lopen winkelen in  enorme Italiaanse Carrefour (heus) met slechts klein uur de tijd - mijn idee van een kwelling, had daar best twee of drie uur stuk gekregen - en dan waarschijnlijk vierhonderd euro af moeten rekenen en aanhanger moeten lenen. Wat een keus, wat een lekkere dingen, wat zijn wij een treurig calvinistisch volkje soms.

Terug over de Simplon Pas maar nu met prachtig weer; skitterend. Op top even gestopt voor plasje, fotootje en korte flirt met Zwitserse Korporaal. Naar Brig, eigenlijk Brigerbad, vanwege spectaculaire thermenbad met langste glijbaan van Europa en allerlei wildwateractiviteiten.

Camping ernaast, wat wil mens nog meer. Nou, misschien dat de glijbaan ook in het voorseizoen aanstaat. Desondanks: knderen en vrouw genoten van zwembad, pa van de rust - want niet mee. Fijn teennagels geknipt en daarna eten klaargemaakt; Italiaanse delicatessen immers, lekker spelen. Wel eerst de handen gewassen, wees gerust.

Volgende ochtend, vandaag dus (- maar voor jullie gisteren want ik schrijf dit 's avonds - deja vu, trouwens, voor de volgers van dit blog tijdens de USA reis) de Riedleralp opgegaan met de kabelbaan. 1950 m, moooooooiiiiiii weer, zie foto's. Zwitsers zijn in het voorseizoen wel luie donders trouwens; alles is dicht, in verherbouw, aan het restocken of onbereikbaar; in de winter kunnen ze sneeuwschuiven als de beste maar als wij in mei komen zijn er allerlei passen dicht en hangbruggen onbereikbaar.

Gelunched in de zon op 2200 meter, uitzicht verpletterend, ik ben dol op de bergen. Hier in Zwitserland lijken ze op de een of andere manier nog net iets steiler, dramatischer en scherper dan in Oostenrijk. Misschien komnt het door het jaargetijde, ben nog nietr in het voorjaar in de bergen geweest als er nog zo veel sneeuw ligt.

Hierna stukje rijden, stukje autotrein, stukje rijden. Nu in Sursee, als te verwachten bij de See - de weet ik niet precies klein seetje boven Luzern. Fijn klein campinkje, alle kinderen - ja ook Matje en Roosje - spelen al een uur enthousiast verstoppertje in het speeltuintje.

Dit niet nadat er juichend was gestopt bij de MacDonalds. Ik zie een M!!! sprak de oudste van het stel, miss Blasé 2012. En vooruit, omdat het zo lekker is, nog even zeiken over de Zwitserse Franc: ik heb zojuist 12 (TWAALF!!!) euro per Big Mac Menu betaald. Zonder - smerige- mayo. Ik zal het er niet meer over hebben.

Morgen Basel, misschien tóch museum, door naar Frankrijk - even supermarchéetje in, rest boodschappenkratten moet ook nog vol - en dan richting Luxemburg. Zondag dan nog kort ritje naar de casa.

Zojuist mailtje van garage over de auto - nou dan weet je het wel. Giro 3968581, alle beetjes helpen.

YOLKI PALKI POLKI YALKI POKKI WEERSKI BERGSKI OPSKI

Dag begon druilerig, vrouw eveneens. Weer klaarde op, vrouw uiteindelijk ook.

Italia. Volkomen onbetrouwbare meteorologische dienst, verrekte spaghettivreters blijken weerkundig ondeskundig. Natte nacht, permanente regen, verwarming aan. In de ochtend persisterende regen; beetje hangen, beetje limonadesiroop uit onderste aanrechtkastje boenen, beetje illegaal gedownloade film kijken (Puss In Boots, erg leuk).

Vrouw op bed, Firma Hoofdpijn & Chagrijn. Kinderen in de (deels pas verworven) bergschoenen gedwongen en op pad, de berg op. Na zo'n half uurtje steunen, kreunen en klagen korte maar zeer effectieve speech met betrekking tot mentaliteit, doorzettingsvermogen, inspanningsbereidheid en gevoel voor avontuur gegeven. En anders loop je maar terug.

Daarna werd het leuk. Fikse wandeling met almen, watervalletjes, rotsklauteren, smeltwaterbeekjes, een stel echte levende herten en een soort haaskonijn. Half drie vertrokken, kwart over zes terug bij camper bij een opmerkelijk beter gemutste echtgenote; paar uurtjes alleen doen soms wonderen. Charlotte kind van de dag; geen onvertogen woord, hele weg vrolijk, wel erg moe op het eind - en dan nog opgewekt blijven zingen.

385 (!) meter gestegen en gedaald tijdens tocht van naar schatting 6 kilometer, nogal wat verval zogezegd. Tevreden vermoeide kinderen, slapen zullen ze wel. Stinkende vermoeide vader, eveneens tevreden.

Morgen zuruck in die Schweiz, niet nadat we eerst boodschappen bij de Italiaanse supermarkt hebben gedaan; camper kan aardig wat voorraad topeten vervoeren, voor de regelmatige mee-eters (Frank) goed nieuws.

Yolki Polki, 1250 m boven zeespiegel

Es even kijken. Zondagavond voor het laatst geblogd. Beide jongedames na langdurige omzwervingen naar eigen zeggen - onderweg niet in contact geweest met al dan niet hitsige Zwitserese adolescenten van het mannelijk geslacht- veilig, moe en tevreden gearriveerd op camping. Mocht er over een maand of negen toch een kleine Ziggy verschijnen dan weten we dat er gelogen is.

Maandagochtend. Naar camperreperateur. Mooi weer, niet eens zo lang hoeven wachten. Diagnose in ieder geval kapotte accu en ook oplaadsysteem vanuit automotor niet goed. Nieuwe accu - voor de expert 90 ampere-uur, niet flauw. Accu 340 SF, uurloon monteur 130 (!) SF. 1 SF = 0,85 euro.

Daarna naar winkel. Meteen geleerd waarom monteur in Zwitserland 35 euro per uur meer verdient dan in Nederland. Ik wist dat Zwitserland niet goedkoop was maar TERING!!!! wat is alles duur hier. Geen brood onde de drie SF, schouderkarbonade in de aanbieding, slechts 23 SF (€ 19,50) de kilo.

De overnachting op de Stockalp was een succes, de geplande weg erheen echter was geblokkeerd De route over de Klauspas was geblokkeerd, nog 2 tot 5 meter sneeuw. Pokke-end om, wat sjagrijn hier en daar.

Eenmaal boven - wat hier geen sinecure is met een toch betrekkelijk grote camper - was er geen sprake van enige vorm van controle, toezicht, bestuur, beheer, eindverantwoordelijke, gezagsdrager, aandachtsvelder, supervisor, lokaal deskundige of wat dies meer zij. De boer die de deur van de Gipfel-Taverne nog net achter zich dichttrok mompelde op onze vraag of je er mocht kamperen dat niemand hem ooit had opgedragen het te verbieden (het blijven toch Germanen hier).

Zo gezegd zo gedaan. Grote parkeerplaats met daarnaast kleine parkeerplaats aan daverende bergbeek, bruggetje naar bosrand, idyllisch plekje. Groot kampvuur gebouwd (met tondelsteen aangestoken!) en daarop gekookt (met hulp van rooster van plaatselijke wegverkeersdienst - stond ook niet bij dat het niet mocht). Vingers bij opgegeten, iedereen moe, 22 uur licht uit.

Klok rondgeslapen; wel wakker geworden van regen die op de camper kletterde. En bleef kletteren. Ochtend edchter weer goed weer dus op weg naar Brig; voorspoedige rit en twee pubers die iets mompelden over pizza in Italie. Uiteindelijk pasta in Italie geworden. Nog in het Dal der Watervallen geweest, mooi, weer behoorloijk, vrijwel hele dag droog.

In Kandersteg op de autotrein gestapt; soort van lokale veerboot, gaat als tierelier. SF 22 en evenveel minuten later 30 km afgelegd dwars door weetikveel welke berg nu weer. Besloten door te rijden naar Domodossola, Italie, want camping. In  Domodossola - de vierde afrit met die naam bleek de juiste, leve de Italiaanse ANWB - was de camping nog maar 15 kilometer. Maar dan wel verticale 15 kilometer. Nu zit ik hier dus met een buik vol met tagliatelle con funghi op een bespottelijk bebochte berg met vier inmiddels na het douchen iets minder stinkende kinderen om me heen. O ja en mijn altijd welriekende echtgenote natuurlijk. We blijven hier nog een extra dagje, al was het maar dat we wel wifi maar geen GSM-bereik hebben. Mooi man.

Eén of ander gat aan de Bodensee

Inmiddels zondagavond en een boel opgeschoten zijn we niet. Bij vertrek in Sittard bleek de auto van de camper het prima te doen maar dat de onafhankelijke stroomvoorziening van de cabine het niet doet. En daarmee de koelkast niet. En de verlichting. En de Airco. En de waterpomp. Alleen wanneer we aangesloten zijn op 220 volt werkt alles wel dus de schade is beperkt; we kunnen moeilijk tot niet "vrij" kamperen; ook al hebben we dat  bij aankomst in Schaffhausen wel gedaan.

Even bij begin. Dat was moeizaam dus; op de parkeerplaats van de Lidl, waar we als rechtgeaarde Hollanders goedkope melk, piepers en pindakaas gescoord hadden (want Zwitserland is duur zeggen ze) bleek dat de camperaccu leeg was. Bij "den Olde Caravan" in Zittert vond men uit dat het bijladen van de accu niet functioneerde. Een oprecht vloekende verhuurder In Venray gesproken hebbende is er besloten de reparatie in Der Schweiz te laten uitvoeren dus zijn we gewoon gaan rijden. Een aangename reis was het deels wel en deels niet. Door massale wegwerkzaamheden (ik schat dat zeker 80 km van de route er snelheidsbeperkingen waren) ontstonden er veel files. Mijn vriendin in het kastje die de weg altijd zo goed weet en nooit zegt: "Oh, hier hadden we eraf gemoeten geloof ik" voorspelde een aankomsttijd van 20.40 uur toen we om 15.00 uur "Den olde caravan" verlieten. Drie kwartier gestopt om te eten, rest gereden; we waren om 23.30 uur bij de inmiddels opgedroogde waterval van Schaffhausen. In het donker door de camper met zaklampjes wroetend iedereen te bed en zo - want stroom doet het niet in Schaffhausen, biedt alleen douches en toilet - maar kost dan ook maar € 15,-- per nacht.

Volgende ochtend naar Winterthur. Niet op de route maar locale "Rimor-dealer" aanwezig die ons niet kon helpen want net zoals in Nederland gaan er in Zwitserland alleen auto's kapot door de week. Werkstatte geschlossen. Wel erg behulpzame Zwitser die ons nog adressen meegaf waar we maandag terechtkunnen. Kein problem, gerne gemacht. Nou had'ie niks gemacht, camper nog steeds stuk maar vooruit. Verder gereden langs de Bodensee. Onverwacht langs enorme campe- boot- en caravandealer annex werkplaats gekomen maar ook hier geen monteur want Wochenende. Mon\ag ab 8 Uhr sind Sie der erste!

Aan het meer, bij een haven, gepickenicked en uitgerust. Prachtig weer, 28 graden, zon. Fohn nog nooit zo nadrukkelijk meegemaakt. Het waait als de hel en het is echt een warme wind, hens Fohn. Camping bij boer in binnenland; uitzicht over het meer, bespottelijk warm. Matilde en Roos in buitententje gebivakkeerd; als roos (en matilde) geslapen. Boer Bere Duur, wel fijne douche. Vanmorgen opgestaan, opgebroken en Matilde en Roos hiken naar de volgende camping, die wel direct aan de Bodensee ligt. Vandaar uit kunnen we dan morgen naar ander gat aan de Bodensee vertrekken, maar dan gat met camperreperateur. Emma, Charlotte en Lilian zijn met de fiets naar het dal gegaan. Ook mooi; pappie en Bram met de camper. Raampje open. Weer warm maar bewolkt.

Schildkrote angelaufen, zegt het wilkomstbord van de Camping. Soep? Nee mag niet van de kinderen. Vriendelijek beheerder wiens tanden wat weghebben van Stonehenge; zowel qua kleur als qua stand. Kein Geld fur ein Bugelchen. Rabat? Ja Bitte. Hier hat man WIFI!.

Zojuist weer beroerde beurt als vader gemaakt door Emma en Charlotte met opblaasboot en al naar de Bodensee te sturen. Ja ja pappa komt zo. Eeenmaal ter plaatse beide spruiten 250 meter uit de kant tegen de Fohn aan aan het worstelen. Ik stond al op het punt om een kayak te pikken die ik op de camping had zien liggen toen Emma met bewonderenswaardige koelbloedigheid en kalmte de boot naar de kant geroeid kreeg. Gloeiend van trost stond pa stilletjes van binnen te juichen dat het qua trauma-niveau gelukkig wel meeviel. Charlotte wel wat onthutst maar geen permanente emotionele schade, geloof ik. Bonus was dat Emma vertelde dat ze blij was zo goed geleerd te hebben hoe te roeien - in Devon, van pappa. Pappa, die zich nog prima de gefrustreerde bozigheid voor de geest kon halen "het lukt niet!!!!! dat dóe ik tóóóóch!!!!"waarmee de betreffende exercitie gepaard ging.

Terwijl ik dit schrijf zijn Matilde en Roos nog onderweg. Het was hemelsbreed niet meer dan een kilometer of 6. De dames nog geholpen met schoenveters strikken; bergschoenen moeten goed zitten. Zijn nu al zeker 4 uur onderweg; vrees dat ze in een kaasfondue gevallen zijn.

Eerste camperreis Europa - we gaan bijna

Extra dag vrij kunnen nemen vandaag. Zojuist afgesproken dat camper morgen al opgehaald mag; sympathieke vent, die Peter van Pedime Campers te Venray, voor de geïnteresseerden.

.

Bij Action (wat een superwinkel is dat, zie je nou wel dat alles altijd veel te duur was vroeger!) gasbrander/ kooktoestel gekocht voor maar liefst 12 euro en gas erbij per fles 1 euro 10. Je zou er bijna thuis op gaan koken. Waslijn, wasknijpers, afwasmiddel; alle hier in huis volledig geautomatiseerde functies gaan we a raison van 100 euro per dag vrijwillig met de hand uitvoeren. Goed dat Roos meegaat. In Zwitserland zijn zat rotsen om de spijkerbroeken op te schuren en daarna af te spoelen in het ijskoude beekwater.

Het weer slaat op vrijdag om. Minimumtemperatuur Zwitserland vandaag -10 (!) wordt +12, maximum van +5 loopt op naar 23 graden of zelfs nog beter begin volgende week. Woensdag noorden Schweiz koud en nat maar zuiden aan Italiaanse grens verwacht 25 graden. Laten we dan nou net daar ongeveer zijn dan.

Morgen fiets naar fietsenmaker voor grote beurt (omdat ik zoveel fiets moet er natuurlijk wel goed onderhoud gepleegd worden). Gevalletje Social Deal, google maar eens als je dat nog niet kent. Kippen zijn zojuist afgevoerd naar een kippenwalhalla in Nuth, collega van Lilian neemt ze definitief over. Helaas heden geen soep, wel drumsticks van de Nettorame gegeten om in de sfeer te blijven.

Barcelona speelt net thuis gelijk tegen Chelsea; Abramovitch weer in de Champions Legue finale, mag lijen dat oliepatser toch weer verliest.

Woonkamer verandert, zoals gebruikelijk vlak voor een vakantie, langzaam in slagveld waarin de kabeltjes en laders om territorium strijden met vuile dan wel schone was, speelgoed, tijdschriften en de gebruikelijke puinzooi van ongeinteresseerde minderjarige woonkamerterroristen.

Op de snelweg van en naar Eindhoven kijk ik al weken of ik de Rimor Europeo 6 zie rijden. Zat campers gezien; geen enkele Europeo 6, zelfs geen enkele camper van het topmerk (ha ha) Rimor. Tientallen andere, soms bekende, veelal nooit-van-gehoord merken. Alles op Ford, Peugeot- of Fiat onderstellen. Sporadisch ouwe Mercedes of Volkswagen besteller.

De jongste twee hebben al vrij, de oudste moet nog naar school - en naar de tandarts. Kan alleen terecht vrijdagochtend. Ik hoop stiekem op de Inspectie voor het Onderwijs die mij vermanend komen toespreken; de vrijdag van de voorjaarsvakantie is notoir berucht (dubbelop?) voor frauderende ouders die kinderen ziekmelden vanwege stiekem eerder vertrek naar vakantiebestemming. Lijkt me heel bevredigend om zo'n controle frik mislukte politie-inspecteur ietwat beteuterd aan te kijken alsof je betrapt bent en dan gezellig samen even naar je tandartspraktijk te rijden om je vijftienjarige aan te wijzen terwijl ze geduldig met de playmobil spelend zit te wachten op haar beurt om het gaatje te vullen dat wellicht bij hoogteverschillen nare pijnklachtjes kan opleveren. Fijne zin, wat lang maar grammaticaal juist.

Morgen gaan we echt beginnen met inpakken. Natuurlijk is er weer een auto stuk, zowel de ABS-sensor als de (hopelijk alleen die) kogellager van de  Nissan Tino van Pa (blijft hier de auto van opa) moeten vervangen, ook APK nodig. Laten we doen als we weg zijn maar moet nog wel even omheen georganiseerd. Kippen naar collega Liel brengen. Auto's vol oud papier en kringlooptroep - pas kleren uitgezocht. Watermeter vervangen, kloppen de standen? Planning tuinverbouwing. Kost veel geen geld. Keuzepakket Matilde, afspraak mentor. Fotoboek Amerika. Garantie SD-kaart videocamera. Horloge laten maken. Wijst wel de tijd aan maar streepje van 1 leidt eigen leven en zweft los door kast heen. Kabinet gevallen, ook mooi.

Zwitserland voorjaar 2012 - voorpret

Na onze grote Southwest Expeditie zijn we erg enthousiast gebleven over de ervaringen met een camper. We vonden het zo leuk dat we ons afvragen of we in de toekomst geen camper van onszelf willen, die we deels exploiteren om de kosten beheersbaar te houden en deels zelf als vakantiemobiel willen gebruiken.

Om uit te vinden of we camperen in Europa, met een kleinere camper, net zo leuk vinden, gaan we dit voorjaar 10 dagen met een gehuurde camper naar Zwitserland.

De vertrekdatum nadert. De druk van het werk lijkt exponentieel toe te nemen, zoals wel vaker het geval als vakantie nadert. Laatste loodjes en zo. Bij het uitzetten van de reis op de kaart - en ja, we zijn weer terug bij reislogger en nee, daarop geven wij geen commentaar - valt op hoe klein de afstanden zijn in Europa - snobbie, geef ik toe. Maar dat gezegd hebbende: eenmaal in de buurt van je bestemming is alles dichtbij. We hebben tenslotte ervaring met camperreizen (N=1) en daarmee vergelijken we alles. Eenmaal in de buurt van Zwitserland is afstand geen relevant punt meer, wat in de VS de allesbepalende maat was: bijna alles vlak, in iede geval alles heet, mijlen te over. Hier speelt mee: veel bochten en bergen: weinig afstand kost dus veel tijd. Toch, Zwitserland - Italie en Frankrijk zijn ook met een logge camper op 1 dag te doen - en dan kan je onderweg nog picknicken en Liechtenstein bezoeken ook. 

Barcelona speelt net thuis gelijk tegen Chelsea; Abramovitch weer in de Champions Legue finale, mag lijen dat oliepatser toch weer verliest.

Laatste dag gewerkt vandaag, morgen dagje eerder vrij dan gepland - blij. Drukke weken geweest.

Woonkamer verandert, zoals gebruikelijk vlak voor een vakantie, langzaam in slagveld waarin de kabeltjes en laders om territorium strijden met vuile dan wel schone was, speelgoed, tijdschriften en de gebruikelijke puinzooi van ongeïnteresseerde minderjarige woonkamerterroristen.

Op de snelweg van en naar Eindhoven kijk ik al weken of ik de Rimor Europeo 6 zie rijden. Zat campers gezien; geen enkele Europeo 6, zelfs geen enkele camper van het topmerk (ha ha) Rimor. Tientallen andere, soms bekende, veelal nooit-van-gehoord merken. Alles op Ford, Peugeot- of Fiat onderstellen. Sporadisch ouwe Mercedes of Volkswagen besteller.

De jongste twee hebben al vrij, de oudste moet nog naar school - en naar de tandarts. Kan alleen terecht vrijdagochtend. Ik hoop stiekem op de Inspectie voor het Onderwijs die mij vermanend komen toespreken; de vrijdag van de voorjaarsvakantie is notoir berucht (dubbelop?) voor frauderende ouders die kinderen ziekmelden vanwege stiekem eerder vertrek naar vakantiebestemming. Lijkt me heel bevredigend om zo'n controle frik mislukte politie-inspecteur ietwat beteuterd aan te kijken alsof je betrapt bent en dan gezellig samen even naar je tandartspraktijk te rijden om je vijftienjarige aan te wijzen terwijl ze geduldig met de playmobil spelend zit te wachten op haar beurt om het gaatje te vullen dat wellicht bij hoogteverschillen nare pijnklachtjes kan opleveren. Fijne zin, wat lang maar grammaticaal juist.

Morgen gaan we echt beginnen met inpakken. Natuurlijk is er weer een auto stuk, zowel de ABS-sensor als de (hopelijk alleen die) kogellager van de  Nissan Tino van Pa (blijft hier de auto van opa) moeten vervangen, ook APK nodig. Laten we doen als we weg zijn maar moet nog wel even omheen georganiseerd. Kippen naar collega Liel brengen. Auto's vol oud papier en kringlooptroep - pas kleren uitgezocht. Watermeter vervangen, kloppen de standen? Planning tuinverbouwing. Kost veel - geen geld. Keuzepakket Matilde, afspraak mentor. Fotoboek Amerika. Garantie SD-kaart videocamera. Horloge laten maken. Wijst wel de tijd aan maar streepje van 1 leidt eigen leven en zweeft los door kast heen. Kabinet gevallen, ook mooi.

Extra dag vrij kunnen nemen vandaag. Zojuist afgesproken dat camper morgen al opgehaald mag; sympathieke vent, die Peter van Pedime Campers te Venray, voor de geinteresseerden.

Bij Action (wat een superwinkel is dat, zie je nou wel dat alles altijd veel te duur was vroeger!) gasbrander/ kooktoestel gekocht voor maar liefst 12 euro en gas erbij per fles 1 euro 10. Je zou er bijna thuis op gaan koken. Waslijn, wasknijpers, afwasmiddel; alle hier in huis volledig geautomatiseerde functies gaan we a raison van 100 euro per dag vrijwillig met de hand uitvoeren. Goed dat Roos meegaat. In Zwitserland zijn zat rotsen om de spijkerbroeken op te schuren en daarna af te spoelen in het ijskoude beekwater.

Het weer slaat op vrijdag om. Minimumtemperatuur Zwitserland vandaag -10 (!) wordt +12, maximum van +5 loopt op naar 23 graden of zelfs nog beter begin volgende week. Woensdag noorden Schweiz koud en nat maar zuiden aan Italiaanse grens verwacht 25 graden. Laten we dan nou net daar ongeveer zijn dan.

Morgen fiets naar fietsenmaker voor grote beurt (omdat ik zoveel fiets moet er natuurlijk wel goed onderhoud gepleegd worden). Gevalletje Social Deal, google maar eens als je dat nog niet kent. Kippen zijn zojuist afgevoerd naar een kippenwalhalla in Nuth, collega van Lilian neemt ze definitief over. Helaas heden geen soep, wel drumsticks van de Nettorama gegeten om in de sfeer te blijven.

Morgen verder voorbereiden, overmorgen wegwezen. Komt goed.

Samenvatting rondreis ZW USA

Hier is het nu woensdag 17 augustus 2011. Het is nu voor het gemak – want ik schrijf dit, om de zaken duidelijk te houden, veel eerder, namelijk dinsdag 16 augustus 2011, ’s avonds om 23.45 uur; wat tegen de tijd dat ik klaar ben eigenlijk alweer woensdag de 17e is. Maar eigenlijk klopt het ook weer niet want het is, vanuit jullie perspectief, al ruimschoots een eind verder. Het tijdsverschil tussen waar ik nu zit – California, maar dan niet Baja California – en Nederland is 9 uur. Dus wanneer ik deze blog-aanvulling schrijf en afsluit om 0:14 uur, wat het nu dan ook echt is, dan is het bij mij na middernacht, dinsdag- op woensdag, na ons bezoek aan Universal Studio’s. Bij jullie is het nu dus 09.14 uur in de ochtend; als je vroeg op zou zijn had je deze post al kunnen lezen. Alleen, ik schrijf hem 24 uur voordat ik hem verzend dus je kunt hem nog niet lezen. Sterker nog, ik ga back to the future. Als ik mijn eigen bericht post wanneer jullie in bed kruipen dan kan ik hem even later lezen als jullie net opstaan – alleen ben ik dan 9 uur verder en jullie pas en uurtje of 2.

Net, voordat ik ging plassen, klonk dat nog allemaal volledig logisch. Ik snapte het en kon het zelfs aan een behoorlijk blondje uitleggen. Hoe een korte pitstop hier verandering in kan brengen begrijp ik zelf ook niet maar ondertussen begrijp ik er zelf ook geen fluit meer van.

Hoogste punt 3145 meter. Drie uur later zeeniveau. Verrassend genoeg niet laagste punt; dat was in Salton Sea , diep in de Mojave-woestijn, -60 meter in een zoutmeer.

2350 mijl, 374 gallon, gemiddelde prijs per gallon zo’n 3 dollar 70.

Vandaag op weg naar nota bene Universal Studio’s, het hoogtepunt van nep, een echte, life present, niet eens platgereden zeehond gezien. Klein hoogtepunt. Verder:

Desert Eagles, zó buitengewoon veel dat je er bijna blasé van werd; herten: 2 levend waarvan van 1 bewijs; zo’n 56 dooie waarvan geen bewijs. Hagedissen, salamanders, torren, vlinders, de een soms nog mooier dan de ander. Konijnen, ratjes, squirrels. Verwilderde koeien, paarden.

Kolibries. Volkomen onverwacht kwam er een kolibrie voorbij onderweg, ik weet niet eens wanneer precies. Het leek toen nog een exclusieve ontmoeting, een die ik alleen in mijn vertelling kon verwerken. Zie foto’s. Hier op de campground in Malibu zijn er meer en is er een plek waar ze gevoerd worden.

Ik wordt er moe van als ik er aan terugdenk. Het wordt een lange dag, met negen uur extra. Ik ga naar bed. Tot morgen allemaal.

Malibu - Universal Studio's, LA

Eeen Ford Explorer is een SUV, een MPV, een 4WD met een powerengine van GMC van 3,5 liter, 6 cylinders en zo'n 250 PK. Nieuw kost hij vanaf zo'n vijftigduizend dollar en de onze had pas 14.000 mijl op de klok. Parelmoerwit glanzend in de zon, spinnende airco met gescheiden units voor bestuurder, passagier en alle 5 (!) overige inzittenden.  De in onze contreien als compensatiebak omschreven auto  beschikt over een vier-traps automaat en is van veel moderne snufjes voorzien, zoals electrische stoelverstelling en een danig geavanceerd alarmsysteem. Zo geavanceerd, dat het hele RV-park wakker was tegen de tijd dat ondergetekende de fijne kneepjes van het 100 dB gegil onder de knie had. Verkeerd knopje + te weinig uitleg = geluidsoverlast.

Verder is het een k hekje t auto. De vering is werkelijk bedroevend, je voelt elk barstje in het hiervan ruim voorziene wegdek als een Canyon. Een pothole is dan ook een Grand Canyon. De wegligging komt overeen met die van de 29 voet lange RV; deinend als een vissersboot en schommelend als een 8 maanden zwangere vrouw. De verlichting blijft hardnekkig uit wanneer het donker wordt; zelfs wanneer je het goede knopje hebt gevonden en de instelling van je voorkeur hebt gekozen, blijft het licht uit. Ander knopje om te bevestigen dat je het blijkbaar ook echt wil. De versnellingsbak is een drama in vier bedrijven. Geef een dot gas en er gebeurt echt gewoon niets. En dan nog even niets. En dan, als je het niet verwacht, opnieuw niets. En nét als je de moed opgeeft schoppen de 250 pk erin, als het niet meer hoeft en je dus bijna op je voorganger knalt.

Op naar Hollywood dus. Prima rit, beetje omgereden ( tomtom niet echt nodig, simpele rit maar om nou de kaart ook in de RV te laten was misschien niet het beste idee) maar om elf uur waren we in het park. Conform advies van alle voorgangers en suggestie van park meteen het treintje in en de grote tour gemaakt. Ik moet zeggen: goed idee. King Kong 4D is excellent; de special effects zijn onwaarschijnlijk echt.  De ondergrondse ramp van de aardbeving (verrassend genoeg uit "Earthquake") is aardig maar het decor van de neergestorte 747 (uit "War Of The Worlds", gaat zien gaat zien, de enige film waarin Tom Cruise acteert) is indrukwekkend. Vooral als je over anderhalve dag zelf in een 747 gaat stappen.

Na de studio-tour hebben we Shrek 4D gezien. Errug leuk, grappig en opnieuw een technisch hoogstandje. Ook Emma, lichtjes visually challenged door haar ongemotiveerde oog ("We zeggen niet meer 'lui', we noemen het een uitdaging") zag voor het eerst echt goed 3d.

Na wat hotdogs en een beker cola in de vorm van Bart Simpson - die we de hele dag hebben rondgesjouwd, want refills á 1 dollar - zijn we de roltrappen afgegaan. Vier roltrappen, de een nog langer dan de ander brengen je naar het lower level, waar je Jurassic Park vindt; een geweldige tocht met een boot die eindigt in een vertical drop waarin je zelf de waterval bent. We hadden de twijfelachtige eer om vooraan in de boot te mogen zitten. Wanneer het fotografische bewijs wat aan de krappe kant is: ik heb mijn camera diep weggestopt en ben achterover gaan zitten.

Tegenover de uitgang van Jurassic Park is de ingang van The Mummy, de enige achtbaan van Universal. Nog opgetogen van het waterballet - en daarbij drijfnat, dankuwel, het is hier 30 graden - met MEC (MatEmChar) zo doorgelopen de achtbaan in. De ME vond het geweldig - hoewel de M haar knar stootte bij het wegschietgedeelte - maar C had meer met dé-C-leratie dan ac-C-leratie. Nog een keertje met Emma - The Big M had hoofdpijn en voor C zat het achtbaangedeelte erop; traumatiseren moet je niet overdrijven.

Na wat troostwerk alle roltrappen weer op en naar de Special Effects voorstelling. Door een onwaarschijnlijk omvangrijke presentator werden we door alle opties op het gebied van de beeldmanipulatie geleid; leuk maar niet meer dan dat. Wel airco en een goed rustpunt.

De dierenshow was ook leuk maar verder niks. Hoogtepunten zaten op het eind. Ik ben met Matilde en Emma in the House Of Horrors geweest, met live acteurs. Ze waren allebei doodsbang en ook weer niet, gillen en gieren, amused to death, en deze oude vader heeft zich bulderend van de pret door het house bewogen met twee semi-hysterische screamqueens aan de arm. Een groot feest voor mij en een hoogtepunt van mijn vakantie.

Aan het eind van het programma, vooruit dan maar nog even, naar The Simpsons Virtual Rollercoaster Ride. Waar de verwachtingen het laagst zijn, zijn de resultaten vaak het hoogst en dat geldt hier zeker ook voor. Gaat dat zien! Geen woorden voor.

Goede rit terug naar Malibu, biertje, buiten maken de krekels zo veel herrie dat we de zee niet horen kunnen. Morgen foto's maken van de kolibri's die hier bij de bosjes rondhangen en misschien ook een lizard. FF strand, beetje tannen, al wat inpakken... zit er bijna op.